Czy wobec tego stanu rzeczy sądzisz, że należy oskarżać srebro i złoto z powodu skąpców, a pokarmy z powodu tych, co grzeszą obżarstwem, albo wino z po¬wodu pij altów, albo wdzięki niewiast z powodu nierząd¬nych i cudzołożników, podobnie wszystko inne? Zwłaszcza gdy widzisz dobroczynne działanie ognia w ręce lekarza i zbrodniczą moc chleba w rękach truciciela? E. Wielka to prawda, że trzeba przypisać winę nie samym rzeczom, ale ludziom, którzy używają ich ku złemu. Zebranie umiosków A. Słusznie. Lecz, jak sądzę, zaczynamy już dostrzegać znaczenie prawa odwiecznego i dowiedzie¬liśmy się, jak daleko, może posunąć się prawo doczesne w stosowaniu kar. Przeprowadziliśmy również dość wy¬raźne rozróżnienie między dwoma rodzajami rzeczy: wiecz¬nymi i doczesnymi; i podobnie między dwiema katego¬riami ludzi: jedni kierują swoje zabiegi i uczucia do rzeczy wiecznych, inni do przemijających. Stwierdziliśmy zaś, że wybór przedmiotu należy do woli1 i że tylko wola może złożyć z tronu pierwiastek rozumny i uniemożliwić jego prawidłowe działanie. Wykazaliśmy wreszcie, że trzeba obwiniać człowieka, który robi zły użytek z rzeczy, a nie rzecz samą.
serwis hydrauliki siłowej | angielski dla firm |