Musimy żywić nadzieję, że i my dostąpimy tego, a odwróciwszy się od ziemskich, człowie- czych spraw, całą istotą tęsknić do tych prawd i miło- wać je. To mianowicie, że wewnętrzny zmysł w taki sposób wydaje sąd o zmy¬słach cielesnych, w jaki sposób same zmysły cielesne osą¬dzają przedmioty fizyczne. Tamten pochwala sprawne działanie zmysłów cielesnych lub domaga się, aby speł¬niły powinność. Zmysły cielesne poddają się łagodnemu działaniu przedmiotów fizycznych, a odrzucają to, co im szkodzi. E. Rzeczywiście spostrzegam to i zgadzam się, że tak jest, jak mówisz. Nadrzędna rola rozumu w stosunku do zmysłu wewnętrznego A. Zastanów się teraz, czy rozum wydaje sądy także o tym wewnętrznym zmyśle. Nie pytam już o to, czy jesteś pewny, że ma wyższą wartość niż ten wewnętrzny zmysł, ponieważ jestem przekonany, że ta- kie jest twoje zdanie. Właściwie nie widzę potrzeby, żeby pytać nawet o to, czy ten zmysł poddany jest sądom ro- zumu. Przecież tylko rozum wydaje sądy w zakresie tego, co jest od niego niższe, to jest przedmiotów fizycznych, cie- lesnych zmysłów i tego wewnętrznego zmysłu, pod jakim, względem jedno jest lepsze od drugiego i o ile on sam je przewyższa. A to doprawdy byłoby niemożliwe, gdyby sąd _o tych sprawach nie należał do niego, . E. Rozumie się.
| |